Rynek w Miliczu

Milicz po raz pierwszy pojawia się w źródłach w papieskiej bulli z 1136 roku jako „Miliche”. Gród strzegł przeprawy przez Barycz na pograniczu Śląska i Wielkopolski, przy szlaku z Czech przez Wrocław do Kalisza, Gniezna i nad Bałtyk. Kiedy dokładnie lokowano miasto, nie wiadomo — jako „civitas” Milicz występuje w 1323 roku.

W 1494 roku dobra milickie otrzymał Zygmunt Kurzbach; Kurzbachowie — z rybami w herbie — wielce rozbudowali sieć stawów (tradycja przypisuje pierwsze stawy cystersom). Od 1590 roku do 1945 roku Miliczem władali Maltzanowie: po nich zostały pałac z 1797–1798 roku, ruiny zamku i kościół łaski. Wielki plac rynkowy był typowy dla stolic wolnych państw stanowych. Ratusz z 1851 roku z zegarową wieżą spłonął 22 stycznia 1945 roku i nie został odbudowany; na początku XXI wieku przywrócono rynkowi charakter placu.

Milicz to dobra baza do poznawania Doliny Baryczy — największego parku krajobrazowego w Polsce (od 1996 roku, ponad 87 tys. ha). Rezerwat Stawy Milickie (ok. 5300 ha) jest obszarem Ramsar; w dolinie stwierdzono blisko 300 gatunków ptaków, a jesienią na stawach nocują tysiące gęsi i żurawi. Ponad 20 km ścieżki rowerowej biegnie po nasypie dawnej kolejki wąskotorowej (Gruszeczka – Milicz – Grabownica), a Barycz to spokojny szlak kajakowy (np. Milicz – Sułów, ok. 10 km). Jesienią trwają Dni Karpia — karp milicki jest na Liście Produktów Tradycyjnych od 2006 roku.

Z Wrocławia to około godziny drogi samochodem lub pociągiem.